![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/ro.png\")
<\/figure><\/div>\n\n\n\nGranic\u0119 w\u0119giersko – rumu\u0144sk\u0105 przekraczam, mam wra\u017cenie, jakby nielegalnie. Cho\u0107 nie ma dzi\u015b obowi\u0105zku wo\u017cenia ze sob\u0105 paszportu i procedur z tym zwi\u0105zanych w Unii Europejskiej, to tutaj sprawdzany jest ka\u017cdy pojazd. Przemykam, gdzie\u015b bokiem nie zatrzymywany przez celnik\u00f3w, policjant\u00f3w i st\u0105d pewnie takie moje wra\u017cenie. Mam to w pami\u0119ci, gdy\u017c w drodze powrotnej by\u0142em ju\u017c kontrolowany jak wszyscy na tej granicy. Z Pete<\/a><\/strong> kierowa\u0142em si\u0119 dalej do Satu Mare<\/a><\/strong>. W Rumunii brakuje \u015bcie\u017cek rowerowych, cho\u0107 wida\u0107, \u017ce drogi remontuj\u0105 tu do\u015b\u0107 dynamicznie. <\/p>\n\n\n\n Ludzie zawsze odpowiadaj\u0105 na moje dzie\u0144 dobry w polskim, angielskim, czy ich ojczystym j\u0119zyku. To jest wa\u017cne, to zwyk\u0142a kultura, pozdrowienie. Wyczyta\u0142em gdzie\u015b u Aleksandra Doby, naszego s\u0142ynnego kajakarza, \u017ce tej kultury uczy\u0142 swoich podopiecznych. P\u0142yn\u0105\u0142 z uczniem kajakiem i zwraca\u0142 mu uwag\u0119, je\u015bli ten nie kiwn\u0105\u0142, czy cho\u0107by nie u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do dzieciak\u00f3w machaj\u0105cych mu na mo\u015bcie pod kt\u00f3rym przep\u0142ywali. Takie proste odruchy. Machaj, machaj. I m\u00f3wi\u0119 czasem do siebie. Nigdy nie wiesz, kt\u00f3r\u0119dy b\u0119dziesz wraca\u0142. Mijam M\u0103d\u0103ras<\/a><\/strong> i doje\u017cd\u017cam do Ardud<\/a><\/strong>, gdzie zwiedzam ruiny zamku<\/a><\/strong>. Gor\u0105co, wr\u0119cz parno i dalej Supuru de Jos<\/a><\/strong> i Bobota<\/a><\/strong>. Stragan z <\/a>owocami, wybieram cztery u\u015bmiechni\u0119te jab\u0142ka.<\/p>\n\n\n\n Wchodz\u0119 na posesj\u0119, \u017ceby zap\u0142aci\u0107. Z drzwi przydomowego sklepiku wychodzi do mnie taki Big Man, u\u015bmiechni\u0119ty jak jego owoce i macha mi r\u0119koma \u017cebym jecha\u0142 dalej, \u017cycz\u0105c szcz\u0119\u015bliwej drogi. Nie, nic nie p\u0142acisz, wszystko dobrze, jed\u017a. Taka Bobota, taki u\u015bmiech, rumu\u0144skie serce wysz\u0142o za mn\u0105 na drog\u0119. <\/p>\n\n\n\n Ca\u0142\u0105 tras\u0119 przemierzam<\/a><\/strong> bez wi\u0119kszych plan\u00f3w. Nie ma spinania si\u0119, \u017ce koniecznie dzi\u015b tu, jutro tam. Zwiedzanie, noclegi, ilo\u015b\u0107 przebytych kilometr\u00f3w w danym dniu, to dzieje si\u0119 samo. Wci\u0105\u017c odnajduj\u0119 w tym siebie. <\/p>\n\n\n\n Posi\u0142ki. <\/p>\n\n\n\n Czy ja si\u0119 zawsze w trasie<\/a><\/strong> tak dobrze od\u017cywiam jak w domu?<\/p>\n\n\n\n Ot\u00f3\u017c nie<\/a><\/strong>. A nawet twierdz\u0119, \u017ce to nie jest proste. Po pierwsze nie wioz\u0119 ze sob\u0105 zapasu jedzenia. Co najwy\u017cej na jeden dzie\u0144. Kupuj\u0119 po drodze. Lubi\u0119 zje\u015b\u0107 makaron spaghetti, jajecznic\u0119, owoce. Dobrze, gdy najem si\u0119 od rana. Czasem zdarza si\u0119, \u017ce s\u0105 to jednak przypadkowe posi\u0142ki. Zdobione po drodze zakupy w przydro\u017cnym sklepiku.<\/p>\n\n\n\n Nie zawsze kupi\u0119 tam, to co bym chcia\u0142. Podobnie bywa w barach, restauracjach<\/a><\/strong>. Uwa\u017cam jednak, \u017ce s\u0105 to uroki moich podr\u00f3\u017cy. <\/p>\n\n\n\n Dalej od Boboty jad\u0119 przez <\/a>Moiad<\/a><\/strong> i <\/a>Simleu Silvaniei<\/a><\/strong>. Towarzysz\u0105 mi na przemian s\u0142o\u0144ce i chmury. Chwilami zapowiada si\u0119 na ulew\u0119, ale nie pada. Docieram do pierwszego noclegu w nowo poznanym dla mnie kraju w miejscowo\u015bci Boghi\u015f<\/a><\/strong>. Malownicze miejsce. Pensjonat, tu\u017c za plecami ko\u015bci\u00f3\u0142<\/a><\/strong> po prawej stronie od mojej dzisiejszej miejsc\u00f3wki znajduje si\u0119 komisariat policji. Cho\u0107 bardziej wygl\u0105da to na ma\u0142e pomieszczenie, a przynajmniej takie wra\u017cenie sprawiaj\u0105 drzwi do tej jednostki. Wchodz\u0119 do pensjonatu. Opieram na tarasie rower na n\u00f3\u017cce. <\/a>Podchodz\u0119 do baru<\/a><\/strong> w budynku i melduj\u0119 swoje przybycie. Wychodzi w\u0142a\u015bciciel, dogadujemy si\u0119 do\u015b\u0107 jasno w j\u0119zyku angielskim. Przynajmniej tak mi si\u0119 wydaje. Rower zostaje na dole, a ja <\/a>instaluj\u0119 si\u0119 w pokoju<\/a><\/strong>. Pokr\u0119ci\u0142em si\u0119 chwil\u0119 i zaszed\u0142em jeszcze do baru, kt\u00f3ry by\u0142 na dole w pensjonacie, by co\u015b zje\u015b\u0107. Do zamkni\u0119cia pozosta\u0142o ju\u017c tylko kilkadziesi\u0105t minut.<\/p>\n\n\n\n W podr\u00f3\u017cy\nzachowuj\u0119 si\u0119 niestandardowo i pozwalam sobie na przyk\u0142ad na pizz\u0119 wieczorem.\nPizza kupiona w sklepie obok, podgrzana w barze. Swojej nie mieli i og\u00f3lnie\nwyb\u00f3r niewielki. Troch\u0119 potrwa\u0142o zanim moja kolacja by\u0142a gotowa. W zasadzie\nzbli\u017ca\u0142a si\u0119 ju\u017c godzina 21. Pani bufetowa zacz\u0119\u0142a uprzejmie wyprasza\u0107 go\u015bci z\ntarasu. Ja siedzia\u0142em w \u015brodku. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi wygl\u0105da\u0142a na sta\u0142ych\nbywalc\u00f3w baru. Ka\u017cdy na has\u0142o szefowej dopija\u0142 co jego po czym … wsiada\u0142\nw auto, zapuszcza\u0142 silnik i w drog\u0119. <\/p>\n\n\n\n Uroku tej, jak\u017ce ju\u017c rzadko spotykanej u nas scenerii dodaje fakt, \u017ce najbli\u017cszym s\u0105siadem baru jest posterunek tutejszej policji<\/a><\/strong>. Jak nietrudno sobie wyobrazi\u0107 wszyscy si\u0119 tu znaj\u0105. <\/p>\n\n\n\n Ja tym czasem ko\u0144cz\u0119 je\u015b\u0107 sw\u00f3j posi\u0142ek i id\u0119 na g\u00f3r\u0119 spa\u0107. Rano urzeka mnie pi\u0119kny widok na niebo, ko\u015bcieln\u0105 wie\u017c\u0119 i poblisk\u0105 stodo\u0142\u0119 przeznaczon\u0105 chyba do rozbi\u00f3rki. Jad\u0119 w kierunku miejscowo\u015bci Ban<\/a><\/strong>. <\/p>\n\n\n\n Tutaj na g\u00f3rskim wzniesieniu spotka\u0142em sympatyczn\u0105 pani\u0105 w sile wieku wypasaj\u0105c\u0105 swoje kozy.<\/a><\/strong> Zagadn\u0105\u0142em jak zwykle, chyba o drog\u0119. Pies obok ujada\u0142 na mnie niemi\u0142osiernie. Stoj\u0119 w miejscu, trzymam rower, uspokoi\u0142 si\u0119 troch\u0119. Pani pyta <\/p>\n\n\n\n – Polonia? Autokare? Zaprzeczam i\nodpowiadam po polsku…<\/p>\n\n\n\n – No nie, ja\ntak \u201ecyklicznie\u201d. <\/p>\n\n\n\n Opowiadam kobiecie sk\u0105d, dok\u0105d i \u017ce ca\u0142y czas na rowerze. Patrzy, u\u015bmiecha si\u0119 i kr\u0119ci g\u0142ow\u0105. Pytam, czy mog\u0119 zrobi\u0107 nam wsp\u00f3lne zdj\u0119cie, <\/p>\n\n\n\n takie do publikacji. Mam zgod\u0119. Ciesz\u0119 si\u0119. Jad\u0119. Macham na po\u017cegnanie. Kilka kilometr\u00f3w dalej czeka nas z Authorem przeprawa przez p\u0142ytk\u0105 rzeczk\u0119<\/a><\/strong>, a mo\u017ce to tylko strumyk by\u0142? Przeszli\u015bmy spokojnie. Buty wysch\u0142y po p\u00f3\u0142 godzinie. Miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej us\u0142ysza\u0142em na zaj\u0119ciach jogi:<\/p>\n\n\n\n -,, dobrym ludziom s\u0142o\u0144ce \u015bwieci ” i przypomnia\u0142a mi si\u0119 ta sytuacja. W ko\u0144cu Author to rower z dusz\u0105. <\/p>\n\n\n\n W Cizer<\/a> <\/strong>odwiedzam muzeum<\/a><\/strong>, skansen dom\u00f3w krytych s\u0142omian\u0105 strzech\u0105<\/a><\/strong>. Mog\u0119 obejrze\u0107 jak tu dawniej bywa\u0142o, cho\u0107 wci\u0105\u017c mam wra\u017cenie, \u017ce Rumunia to podr\u00f3\u017c w czasie. W czasie – do lat kt\u00f3re min\u0119\u0142y, do tego czego w Polsce ju\u017c nie ma. <\/p>\n\n\n\n Z szacunkiem dla tego kraju, bo nie pisz\u0119 tu o \u017cadnym zacofaniu. Pr\u0119dzej o kulturze, z kt\u00f3rej mog\u0119 czerpa\u0107 i bra\u0107 przyk\u0142ad. Nigdzie wcze\u015bniej nie zatrzyma\u0142 mi si\u0119 samoch\u00f3d na drodze by wypu\u015bci\u0107 mnie rowerem z podporz\u0105dkowanej. To by\u0142a krajowa, ruchliwa droga nr 1. \u017badna boczna wiejska \u015bcie\u017cka. <\/p>\n\n\n\n Traktory<\/a><\/strong>, bryczki<\/a><\/strong> pe\u0142ne siana, ludzie machaj\u0105cy na powitanie. Zaciekawienie ludzi, ich zainteresowanie si\u0119 drugim cz\u0142owiekiem. ,,… I jechali dalej, dalej …” jak w piosence Laskowskiego.<\/p>\n\n\n\n Dalej spotykam du\u017ce stada zwierz\u0105t hodowlanych. G\u0142\u00f3wnie krowy, kt\u00f3re beztrosko wychodz\u0105 na drog\u0119.<\/p>\n\n\n\n Auta zwalniaj\u0105 ju\u017c z daleka. Jedni wymijaj\u0105 stado inni czekaj\u0105, a\u017c b\u0119dzie miejsce. Robi\u0119 mn\u00f3stwo zdj\u0119\u0107. Mam dobrego koleg\u0119, kt\u00f3ry uwielbia zdj\u0119cia kr\u00f3w w\u0142a\u015bnie. Si\u0142\u0105 rzeczy musz\u0119 mie\u0107 te fotki z ka\u017cdej podr\u00f3\u017cy. Bez nich podr\u00f3\u017c jest niewa\u017cna. To jak wizyta w dyplomacji, najlepiej kiedy jest si\u0119 z osob\u0105 towarzysz\u0105c\u0105, ma\u0142\u017conk\u0105. Oczywi\u015bcie wiem, \u017ce nie jest to najlepsza analogia, ale czy krowy nie s\u0105 sympatyczne? A je\u015bli nie s\u0105, to mo\u017ce czas zmieni\u0107 ten stereotyp. Kolejne spotkanie tego dnia mam, jak\u017ce niezaplanowane, ze znudzonym pasterzem i jego owcami.<\/p>\n\n\n\n S\u0105czy ch\u0142op samotnie puszk\u0119 piwa pod drzewem i o\u017cywia si\u0119 na m\u00f3j widok. Jeszcze go nie widz\u0119, skupiam si\u0119 na stadzie<\/a><\/strong>. Fotografuj\u0119. Wsta\u0142. Macham na powitanie. Jest odzew. Podje\u017cd\u017cam bli\u017cej. Z\u0142a\u017c\u0119 z roweru, zagaduj\u0119. Wsp\u00f3lne zdj\u0119cie, pytam z nawyku o najbli\u017csz\u0105 miejscowo\u015b\u0107 i jad\u0119 dalej. Zbli\u017cam si\u0119 do Klu\u017c-Napoka<\/a><\/strong>. Po drodze Ciucea<\/a><\/strong> i restauracja. Wreszcie. Jestem mocno g\u0142odny. Na pocz\u0105tek zamawiam zup\u0119. Okazuje si\u0119 \u017ce to mi wystarczy bo kelnerka przynosi ca\u0142\u0105 waz\u0119, kt\u00f3ra starczy\u0142aby dla czterech, pi\u0119ciu os\u00f3b. Do zupy chleb. To chyba gulaszowa<\/a><\/strong> by\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Du\u017co mi\u0119sa, warzywa. Zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce w wielu miejscach w Rumunii tak w\u0142a\u015bnie podaj\u0105 zup\u0119. Waza i obowi\u0105zkowo chleb. Chleb zreszt\u0105 podawany jest do wielu da\u0144 nie tylko w Rumunii. Na W\u0119grzech dosta\u0142em kilka skibek do porannego omletu. W czasie, gdy czeka\u0142em na zup\u0119, na tarasie podszed\u0142 do mnie cz\u0142owiek. Wygl\u0105da\u0142 na bezdomnego. Prosi\u0142 o pieni\u0105dze. Podzieli\u0142em si\u0119 jedzeniem, kt\u00f3re mia\u0142em w sakwie. Chcia\u0142em zaprosi\u0107 go na zup\u0119, ale znikn\u0105\u0142 tak samo nagle jak si\u0119 pojawi\u0142. Kiedy kobieta przynios\u0142a zup\u0119 zapyta\u0142em tradycyjnie o drog\u0119. Konkretnie chodzi\u0142o mi o to czy jest inna alternatywa poza krajow\u0105 Jedynk\u0105<\/a><\/strong>. Nie ma. C\u00f3\u017c by\u0142o robi\u0107. Do przodu. Troch\u0119 t\u0142oczno. Po drodze s\u0142ysz\u0119 klaksony. Z pocz\u0105tku my\u015bla\u0142em, \u017ce komu\u015b przeszkadzam. P\u00f3\u017aniej zrozumia\u0142em, \u017ce to pozdrowienia polskich kierowc\u00f3w ci\u0119\u017car\u00f3wek. Ca\u0142y czas wioz\u0119 przecie\u017c na ogonie ,, tablic\u0119 rejestracyjn\u0105 “<\/a><\/strong> , nasz\u0105 bia\u0142o czerwon\u0105, kt\u00f3r\u0105 wiatr eksponowa\u0142 i widoczna by\u0142a z daleka. Zakupiona po drodze na rynku w Rzeszowie. Niekt\u00f3rzy po mini\u0119ciu mnie w\u0142\u0105czali awaryjne \u015bwiat\u0142a. Naprawd\u0119 mi\u0142o. Rejestracje KT, PZ. Zreszt\u0105 jad\u0105c przez ca\u0142\u0105 tras\u0119 podobne pozdrowienia mia\u0142em od osob\u00f3wek. Du\u017ca serdeczno\u015b\u0107 tego typu spotyka\u0142a mnie mi\u0119dzy innymi ze strony W\u0119gr\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n Parny, gor\u0105cy dzie\u0144. Przed Luna de Sus<\/a><\/strong> tak po naszymu pompa. Rzec mo\u017cna by – <\/a>oberwanie chmury<\/a><\/strong>. To powitanie Vlada, pomy\u015bla\u0142em. Czu\u0142em tego ducha. Mocnego czu\u0142em te\u017c p\u00f3\u017aniej na trasie Transfogaraskiej. Dla podkr\u0119cenia wizji b\u0119d\u0105c w g\u00f3rach Fogarskich, w\u0142\u0105czy\u0142em sobie film Coppoli ,,Dracula”. Tam mia\u0142o to szczeg\u00f3lny smak i trudno to opisa\u0107. By\u0142 jaki\u015b dreszcz. <\/p>\n\n\n\n Opisuj\u0119 t\u0119 histori\u0119 przegl\u0105daj\u0105c zdj\u0119cia, kt\u00f3re tam zrobi\u0142em. Jest ich w sumie ponad dwa tysi\u0105ce, mo\u017ce dwa i p\u00f3\u0142. Wa\u017cne, \u017ce dzi\u0119ki temu mog\u0119 tam zn\u00f3w by\u0107. Ziele\u0144, owce i oto doje\u017cd\u017cam do zabukowanej na dzi\u015b miejsc\u00f3wki we Flore\u015fti<\/a><\/strong>. Jestem kwadrans kilometr\u00f3w od Klu\u017c – Napoka. Okazuje si\u0119 \u017ce mam dzi\u015b spa\u0107 w pi\u0119knym otoczeniu kolorowego blokowiska, gdzie na spacer wychodzi si\u0119 z psem i… koniem. Uwieczniam te niezwyk\u0142e chwile po\u015br\u00f3d \u017cyczliwie u\u015bmiechni\u0119tych opiekun\u00f3w tych stwor\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n Przyj\u0119cie, a w ka\u017cdym b\u0105d\u017a razie pierwsze wra\u017cenie w pensjonacie Carol<\/a><\/strong>, kilkaset metr\u00f3w dalej nie jest ju\u017c tak przyjemne. Przed wej\u015bciem do budynku m\u0142ody cz\u0142owiek zagradza mi drog\u0119 i pokazuje na Authora. Stanowczo, \u017ce z rowerem nie wejd\u0119 za pr\u00f3g. T\u0142umacz\u0119 wi\u0119c, \u017ce mam tu rezerwacj\u0119, ale on swoje, \u017ce ja tak, rower nie. Obok maj\u0105 z tej sytuacji niez\u0142y ubaw dwie panie siedz\u0105ce przy stoliku. Przed chwil\u0105 siedzia\u0142y razem z m\u0142odym jak si\u0119 okazuje recepcjonist\u0105. Zostawiam rower, wchodzimy do recepcji. Meldunek, formalno\u015bci i najwa\u017cniejsze – negocjacje o nocleg dla Authora. Mimo zm\u0119czenia powstrzymuj\u0119 emocje. Piszemy przez translator. P\u0142ac\u0119. Okazuje si\u0119, \u017ce przez pomy\u0142k\u0119 firmy Booking mam nocleg za p\u00f3\u0142 ceny w \u015bwietnych warunkach. T\u0142umacz\u0119 panu, \u017ce rower z Polski produkowany w Czechach ma dusz\u0119 i \u017ce nie przypn\u0119 go na noc do drewnianej sztachety przed wej\u015bciem budynku. Zgoda, jest zgoda. Wchodzimy razem. Nios\u0119 go wsz\u0119dzie pod pach\u0105, by nie zostawi\u0107 \u015blad\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n Rano wyruszam do Klu\u017c. \u015aniadanie w Rhedey Cafe<\/a><\/strong> w <\/strong>centrum Cluj. <\/p>\n\n\n\n Omlet, ser, szynka, kawa. I ruszam dalej. Wyjazd ze stolicy Siedmiogrodu daje popali\u0107, jest mocno pod g\u00f3rk\u0119. Kolejna miejscowo\u015b\u0107 to V\u00e2lcele<\/a><\/strong> i proste skojarzenie. Do celu! R\u00f3b swoje. Nazwa blisko trzytysi\u0119cznego miasteczka dodaje mi energii. Dalej jest Turda. Kierowca miejskiego autobusu sygnalizuje manewr zawracania na drodze do p\u0119tli. Hamuj\u0119, przypuszczam. Kawa\u0142ek dalej robi\u0119 zdj\u0119cie znaku z powitaniem ,,miasto Turda”<\/a><\/strong>. Ten kierowca podchodzi do mnie i z daleka m\u00f3wi co\u015b o telefonie. My\u015bl\u0119, mo\u017ce mu si\u0119 popsu\u0142 i chce skorzysta\u0107 z mojego. Okaza\u0142o si\u0119 \u017ce pan chcia\u0142 zrobi\u0107 zdj\u0119cie mnie pod ,,Tudr\u0105” na pami\u0105tk\u0119. Moim aparatem. Zrobi\u0142. Ba, wywar\u0142 na mnie \u015bwietne wra\u017cenie, go\u015bcia ubranego w nienagannie odprasowanej bia\u0142ej koszuli pod krawatem. Jad\u0119 dalej, mijamy si\u0119 zn\u00f3w na trasie, ust\u0119puj\u0119 kiedy wyje\u017cd\u017ca z przystankowej zatoki. Uk\u0142on, machanie r\u0119k\u0105, wszystko b\u0119dzie dobrze… jak w piosence. Ka\u017cdy jedzie w swoj\u0105 stron\u0119, ale takie drobne gesty zostaj\u0105 w pami\u0119ci. Zast\u0119puj\u0105 stereotypy, wkodowane schematy. Po drodze zatrzymuj\u0119 si\u0119 przy straganie z owocami i naturalnymi sokami. Jest te\u017c mi\u00f3d. Kupuj\u0119 kilka jab\u0142ek.<\/p>\n\n\n\n Wszystko z w\u0142asnej uprawy, kt\u00f3r\u0105 wida\u0107 z daleka. Aplikacja ,, zdrowe zakupy” absolutnie si\u0119 tutaj nie przyda. Jest zdrowo. Dwa, trzy, a mo\u017ce pi\u0119\u0107 kilometr\u00f3w przed hrabstwem Alba<\/a><\/strong> s\u0105 takie fajne ska\u0142y<\/a><\/strong>. Pomy\u015bla\u0142em, zrobi\u0119 zdj\u0119cia. Du\u017co miejsca, du\u017co czasu, wakacyjna przestrze\u0144. Po kilku chwilach zatrzymuje si\u0119 obok osobowe auto. Wysiada z niego u\u015bmiechni\u0119ty go\u015b\u0107 i zagaduje do mnie,<\/p>\n\n\n\n -Jak ja si\u0119 czuj\u0119?<\/p>\n\n\n\n Patrz\u0119, tablice rumu\u0144skie. Facet p\u0142ynnie po angielsku. Odpowiadam, \u017ce wszystko w porz\u0105dku. M\u00f3wi, \u017ce te\u017c je\u017adzi rowerem. Niewiele kilometr\u00f3w. Obawia si\u0119 tir\u00f3w na drodze. Pyta sk\u0105d i dok\u0105d jad\u0119. Bia\u0142o czerwone barwy zatkni\u0119te na baga\u017cniku dla mnie s\u0105 jasne. Dla wielu spotkanych ludzi w podr\u00f3\u017cy po Europie by\u0107 mo\u017ce te\u017c teraz stan\u0105 si\u0119 ja\u015bniejsze. Jak nasze spotkanie. Ludzie, kt\u00f3rych nie znam, a wydaje mi si\u0119 po takim spotkaniu, \u017ce znamy si\u0119 od zawsze. To pokazuje, \u017ce w samotnej podr\u00f3\u017cy rowerowej, samotno\u015b\u0107 nie istnieje. Tak jak i poj\u0119cie – niemo\u017cliwe. Na po\u017cegnanie go\u015b\u0107 przynosi mi z auta owoce i cz\u0119stuje na drog\u0119. <\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b docieram do Rimetei<\/a><\/strong>.<\/a> Malownicza miejscowo\u015b\u0107 charakteryzuje si\u0119 bia\u0142ym kolorem dom\u00f3w<\/a><\/strong>. Dachy cztero spadziste jak u W\u0119gr\u00f3w. Bodaj w 1601 roku w tej okolicy zamordowany zosta\u0142 Michai Viteazul<\/strong>, s\u0142ynny w\u0142adca Wo\u0142oszczyzny po naszemu Micha\u0142 Waleczny. W\u0142adca ten zdo\u0142a\u0142 podporz\u0105dkowa\u0107 sobie Mo\u0142dawi\u0119 i w\u0142a\u015bnie Siedmiogr\u00f3d. Po\u0142o\u017cenie Rimetei jest wkomponowane w tle G\u00f3ry Seklerskiej. Widok ca\u0142o\u015bci zapiera dech. Przynajmniej m\u00f3j astmatyczny. <\/p>\n\n\n\n Nocleg<\/a><\/strong> mia\u0142em z wy\u017cywieniem. Domowe jedzenie<\/a><\/strong>. Pyszne. Pami\u0119tam by\u0142 gulasz, ziemniaczki, og\u00f3rki. Proste potrawy, a jak\u017ce po kr\u00f3lewsku smakuj\u0105 w podr\u00f3\u017cy. Rano zryw i do boju. Kr\u0119cimy kolejne kilometry. Docieram do Alba Lulia<\/a><\/strong>. Podziwiam g\u00f3rn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 miasta i z niej panoram\u0119 dom\u00f3w<\/a><\/strong>. Po drodze zatrzymuj\u0119 policjanta i pytam o drog\u0119. Chyba idzie na s\u0142u\u017cb\u0119, a mo\u017ce jest ju\u017c po pracy. U\u015bmiechni\u0119ty policjant z zaanga\u017cowaniem i przyjemno\u015bci\u0105 udziela mi informacji. Kiedy pytam, czy mog\u0119 jecha\u0107 krajow\u0105 Jedynk\u0105 w stron\u0119 Sibiu<\/a><\/strong>, odpowiada, \u017ce tylko t\u0105 drog\u0105. Jad\u0119. Po drodze mijam kolorowe Apuldu de Sus. Jeszcze wi\u0119cej kolor\u00f3w dodaje tej miejscowo\u015bci przelotny deszcz i wspania\u0142a t\u0119cza. To wszystko razem cieszy oko i dusz\u0119. <\/p>\n\n\n\n Mijam Sibin (Sibiu) i docieram do Selimbar<\/a><\/strong>, gdzie mia\u0142em mie\u0107 nocleg. Okazuje si\u0119 jednak \u017ce pope\u0142ni\u0142em b\u0142\u0105d przy rezerwacji i zabukowa\u0142em inny termin. W\u0142a\u015bciciele przekierowuj\u0105 mnie do innych pensjonat\u00f3w. U nich dzi\u015b jest komplet go\u015bci. W koszty podr\u00f3\u017cowania s\u0105 wliczone moje b\u0142\u0119dy, zm\u0119czenie, usterki roweru i wiele innych, kt\u00f3re jestem got\u00f3w ponosi\u0107. Wszystko i tak ma happy end, skoro sam aut(h)or jest happy. <\/p>\n\n\n\n Znalaz\u0142em spanie w pensjonacie Maria. Wci\u0105\u017c urzeka mnie ta prostota \u201ehotelowa\u201d – Carol, Renata, Maria. Na obej\u015bciu posesji pojawiaj\u0105 si\u0119 opr\u00f3cz w\u0142a\u015bciciela go\u015bcie. Mo\u0142dawianin i chyba Francuz. Ca\u0142\u0105 rozmow\u0119 t\u0142umaczy Mo\u0142dawianin. To znaczny ma fuch\u0119 t\u0142umacza w dzisiejszym wieczorku zapoznawczym. Poruszony zostaje temat jak to Polacy nie lubi\u0105 Rosjan. A tak\u017ce ilu moich rodak\u00f3w wyjecha\u0142o do Francji. No i temat aktualnej mojej wyprawy. Mi\u0119dzy innymi temat tego, \u017ce zamkni\u0119ta wci\u0105\u017c jest Trasa Transfogaraska na kt\u00f3r\u0105 zmierzam. Tak to prawda, \u015bniegi w g\u00f3rach Fogarskich wida\u0107 ju\u017c z daleka. <\/p>\n\n\n\n W kolejnym dniu podr\u00f3\u017cy odkrywam, jako\u015b po \u015bniadaniu w Sibiu, \u017ce wy\u0142ama\u0142a si\u0119 jedna ze szprych. Nie jest to pierwszy taki przypadek, wi\u0119c postanawiam poszuka\u0107 fachowca<\/a><\/strong> by przy okazji wycentrowa\u0107 ko\u0142o. Pod warsztat<\/a><\/strong> podprowadza mnie po drodze napotkany rowerzysta. Kilka minut po otwarciu, a serwis wci\u0105\u017c zamkni\u0119ty. Po chwili jednak pojawia si\u0119 mechanik. Pyta w czym problem. Wprowadza mnie gdzie\u015b przez bram\u0119, podw\u00f3rze. Wszystko jest takie, \u017ce trudno to opisa\u0107. To si\u0119 po prostu dzieje. W zesz\u0142ym roku w Budapeszcie te\u017c mia\u0142em podobne wra\u017cenie (obr\u0119cz ko\u0142a by\u0142a do wymiany), \u017ce tam te\u017c mechanik jakby na mnie czeka\u0142. <\/p>\n\n\n\n -Pytam si\u0119 jak d\u0142ugo potrwa naprawa. Godzin\u0119. S\u0142ucham ?<\/p>\n\n\n\n Tylko godzina na piesz\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 i zwiedzanie Sibiu. U\u015bmiecham si\u0119 dzi\u0119kuj\u0105c i lec\u0119 w miasto. Gdzie\u015b na straganie<\/a><\/strong> kupuj\u0119 mi\u00f3d. <\/strong>Pi\u0119kne widoki, podobnie jak w Albie z g\u00f3ry. Uwielbiam w ten spos\u00f3b podziwia\u0107 dach\u00f3wki<\/a><\/strong>. Niekt\u00f3re s\u0105 wtedy ca\u0142kiem blisko. W kawiarni Atrium<\/a><\/strong> korzystam z darmowego wi-fi. Rozmawiam chwil\u0119 z kelnerk\u0105, kt\u00f3ra przynosi mi szklank\u0119 zimnej wody. Gor\u0105co jest jak na czerwiec przysta\u0142o. Wszed\u0142em, dzi\u0119kuj\u0105c kelnerce za wod\u0119 i dobre s\u0142owo. Id\u0119 przez most. Kilka zdj\u0119\u0107. Zbiegam na d\u00f3\u0142 po schodkach jak w latach m\u0142odo\u015bci, w wieku szczeni\u0119cym. Co tam, wci\u0105\u017c nie czuj\u0119 swego peselu. Wracam po rower. Serwisant z du\u017cym zaanga\u017cowaniem w\u0142a\u015bnie skr\u0119ca ko\u0142o. P\u0142ac\u0119 kart\u0105. Wsiadam i w drog\u0119. Kierunek Transfogarska. Wyje\u017cd\u017cam z Sibiu, czuj\u0119 \u017ce jest ma\u0142o powietrza w kole kt\u00f3rym zajmowa\u0142 si\u0119 mechanik<\/a><\/strong>. Podje\u017cd\u017cam na stacj\u0119 benzynow\u0105. Zn\u00f3w ujmuje mnie prostota, tu akurat kompresora<\/a><\/strong>. Odkr\u0119cam wentyl przy kole, bior\u0119 do r\u0119ki w\u0119\u017cyk, nak\u0142adam ko\u0144c\u00f3wk\u0119 i powietrze leci. \u017badnego zacisku, zak\u0142adania, szukania przycisk\u00f3w na kompresorze. Jak mawia stra\u017cak na zaj\u0119ciach BHP, kiedy m\u00f3wi o ga\u015bnicy, naciskam i leci, puszczam – nie leci. Proste. Ka\u017cdy, nawet siwiej\u0105cy blondyn sobie poradzi. Ci\u015bnienie musi by\u0107 w ko\u0144cu pod kontrol\u0105. Dwadzie\u015bcia kilometr\u00f3w od miasta jest konkretny zjazd. Ci\u015bnienie tym razem jest w uszach. Mam mo\u017ce oko\u0142o pi\u0119\u0107dziesi\u0105tki, tej na liczniku i kontem oka na dziewi\u0105tej, czyli patrz ostro w lewo widz\u0119 \u017c\u00f3\u0142te sakwy. Rower, obok rowerzysta, co\u015b krzyczy do mnie. Chyba po angielsku. Brat sakwiarz co\u015b wo\u0142a, wi\u0119c jak tu si\u0119 nie zatrzyma\u0107. Szukam bezpiecznego miejsca do l\u0105dowania i nawrotki na przeciwny pas. Go\u015b\u0107 stoi, gdzie sta\u0142, jad\u0119 do niego nastawiony zn\u00f3w na w\u0142asny wst\u0119p o tym, \u017ce m\u00f3j angielski nie jest doskona\u0142y. Podje\u017cd\u017cam i s\u0142ysz\u0119 ,, Ju\u017c my\u015bla\u0142em, \u017ce si\u0119 nie zatrzymasz”. Polak, \u0142za si\u0119 kr\u0119ci. Ponad tydzie\u0144 w drodze. Ojczysty lunch na \u017cywo. Marek z P\u0142ocka podr\u00f3\u017cuje z namiotem. Krzycza\u0142 do mnie bo zobaczy\u0142 flag\u0119 i sakwy Crosso, w kt\u00f3re przede wszystkim zaopatruj\u0105 si\u0119 Polacy. On ma takie same w \u017c\u00f3\u0142tym kolorze. Dzi\u015b jedzie od Maramuresz – m\u00f3wi. Ja b\u0119d\u0119 tam za kilka godzin. Opowiadam mu o przygodzie z warsztatem rowerowym i \u017ce dzi\u0119ki temu mog\u0142em zwiedzi\u0107 miasto. Wymieniamy do\u015bwiadczenia z trasy. Przez chwil\u0119 my\u015bleli\u015bmy nawet o po\u0142\u0105czeniu si\u0142, ale w ko\u0144cu staje na tym, \u017ce ka\u017cdy jedzie w swoim kierunku. Wymienili\u015bmy si\u0119 numerami telefon\u00f3w. Kilka dni p\u00f3\u017aniej Marek przys\u0142a\u0142 mi zdj\u0119cia z serpentyn na Transfogaraskiej. Ja wje\u017cd\u017ca\u0142em na t\u0119 tras\u0119 od innej strony. <\/p>\n\n\n\n W miejscowo\u015bci <\/strong>Axente Sever przez tak zwany przypadek postanowi\u0142em wej\u015b\u0107 do ko\u015bcio\u0142a. Mo\u017ce b\u0119d\u0119 ma\u0142o popularny, je\u015bli napisz\u0119 \u017ce raczej nie zwiedzam ko\u015bcio\u0142\u00f3w i cerkwi. Chyba, \u017ce co\u015b mnie tam ci\u0105gnie, sam ju\u017c nie wiem co to jest…Wsz\u0119dzie ta muzyka\u2026I tak te\u017c by\u0142o w tym przypadku. Przeje\u017cd\u017ca\u0142em i zajrza\u0142em. Nie \u017ca\u0142uj\u0119. To jest ko\u015bci\u00f3\u0142 warowny<\/a><\/strong> wybudowany w XIV wieku. Ze wzgl\u0119du na znajduj\u0105ce si\u0119 tutaj muzeum, kt\u00f3re obrazuje \u017cycie Sas\u00f3w Siedmiogrodzkich w czasach najazd\u00f3w Turk\u00f3w i Tatar\u00f3w, mo\u017cna to miejsce nazwa\u0107 ojcem rumu\u0144skich ko\u015bcio\u0142\u00f3w warownych. Sam ko\u015bci\u00f3\u0142 w \u015brodku<\/a><\/strong> zachwyci\u0142 mnie tym w\u0142a\u015bnie, \u017ce mog\u0142em \u201eprzenie\u015b\u0107\u201d si\u0119 w nim do tamtych czas\u00f3w. <\/strong>Organy, na nich kartki nadgryzione przez czas z nutami<\/a><\/strong> i jakie\u015b zapiski. Niezwyk\u0142y kolor farby jakiej ju\u017c pewnie dzi\u015b nie ma. \u0141awki, ambona<\/a><\/strong>, kurz, stare kom\u017ce ministrant\u00f3w, szarfy. Po wyj\u015bciu z ko\u015bcio\u0142a mo\u017cna sobie zaparzy\u0107 herbat\u0119, kaw\u0119. Jest czajnik, kuchnia<\/a><\/strong> w takiej wn\u0119ce. Podobno mo\u017cna te\u017c przenocowa\u0107 w tych murach. Wtedy o tym nie wiedzia\u0142em. Pewnie bym skorzysta\u0142. <\/p>\n\n\n\n Jad\u0119<\/a><\/strong> przez Medias<\/a><\/strong>. Przy drodze w ofercie Romowie sprzedaj\u0105 garnki, patelnie, kanny, dzbanki, czajniki i inny fajans<\/a><\/strong>. Mijam jeszcze wspominany Maramuresz. Ulubione stada kr\u00f3w po drodze. Psy szczekaj\u0105, a ja jad\u0119 dalej. Tak. Od niedawna wo\u017c\u0119 na szyi gwizdek<\/a><\/strong>. Kiedy sytuacja staje si\u0119 gro\u017ana, kiedy pies jest blisko, gwi\u017cd\u017c\u0119 sobie na niego. Zapewniam jednak, \u017ce te konfrontacje nie s\u0105 ani \u015bmieszne, ani przyjemne. Te\u017c bywam troch\u0119 jak zwierz, wi\u0119c sam kieruj\u0119 si\u0119 czasem instynktem. Mocno nieraz trzeba kr\u0119ci\u0107 peda\u0142ami i wtedy padaj\u0105 rekordy szybko\u015bci. Ja si\u0119 pytam, gdzie wtedy jest pomiar pr\u0119dko\u015bci? Psy najcz\u0119\u015bciej goni\u0105 tylko w swoim obszarze. P\u00f3\u017aniej pa\u0142eczk\u0119 przejmuj\u0105 inne psy, ich \u201es\u0105siedzi\u201d. Ka\u017cdy ma sw\u00f3j rewir. Gro\u017ane mog\u0105 by\u0107 noc\u0105, w wi\u0119kszej grupie. Tak jak i ludzie. Ka\u017cda sytuacja jest indywidualna. Najgro\u017aniejsza jest jednak jak si\u0119 okazuje moja w\u0142asna wyobra\u017ania. Tak\u017ce i noc\u0105, kiedy podobno wszystkie koty s\u0105 czarne. Chyba nie macie nic do kot\u00f3w? To dobrze. Ja te\u017c nie. <\/p>\n\n\n\n Przed \u015earo\u015fu pe T\u00e2rnave<\/a><\/strong> pasterz prowadzi stado kr\u00f3w. Macham. On w odpowiedzi zdejmuje czapk\u0119, mo\u017ce to beret, nie widz\u0119 dobrze z tej odleg\u0142o\u015bci i te\u017c macha tym nakryciem g\u0142owy. To nie zdarzy\u0142o mi si\u0119 nigdy wcze\u015bniej. Tacy tu ludzie. Doje\u017cd\u017cam do Sighi\u015foary, tu dzi\u015b \u015bpi\u0119. Przemili i bardzo pomocni – jak si\u0119 okazuje – w\u0142a\u015bciciele. To wszystko jako\u015b tak si\u0119 dzieje w tych rowerowych podr\u00f3\u017cach. Czy my\u015blicie , \u017ce ja mia\u0142em wielkie parcie na zwiedzanie Sibiu, albo teraz Sighi\u015foary? Ot\u00f3\u017c nie. Czasem w podr\u00f3\u017cy pogania mnie w\u0142asna my\u015bl. Czasem zm\u0119czenie pogania mnie … do \u0142\u00f3\u017cka spa\u0107. O Sibiu ju\u017c wiemy, \u017ce zadecydowa\u0142a usterka. Czy te\u017c cokolwiek to by\u0142o. Tutaj w\u0142a\u015bciciel z wysok\u0105 kultur\u0105 osobist\u0105, facet jakby z wy\u017cszych sfer. Tak go zapami\u0119ta\u0142em. Przyjmowa\u0142a mnie kobieta, kt\u00f3ra m\u00f3wi\u0142a o nim Patron. Ten\u017ce patron pojawi\u0142 si\u0119 tego p\u00f3\u017anego popo\u0142udnia, kiedy przyjecha\u0142em, tylko na chwil\u0119. Pokaza\u0142 mi, \u017ce mam tu wszystko zostawi\u0107 w pensjonacie i wygoni\u0142 mnie niemal dos\u0142ownie, bym poszed\u0142 podziwia\u0107 miasto. Ora\u015f, cetate ! Miasto, cytadela! Sk\u0105d on wiedzia\u0142, \u017ce rankiem pewnikiem wsiad\u0142bym na rower i pojecha\u0142 dalej? Owszem, m\u00f3g\u0142bym powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142em, przeje\u017cd\u017ca\u0142em, ale co zobaczy\u0142em? A tak, co zobaczy\u0142em to moje i zas\u0142uga Patrona, kt\u00f3ry co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107, czuwa\u0142. Id\u0119 wi\u0119c, lec\u0119 wr\u0119cz i rzeczywi\u015bcie jest tak jak m\u00f3wi\u0142. Pi\u0119knie.<\/p>\n\n\n\n Wspinam si\u0119, bo jak zwykle tutaj w Siedmiogrodzie, miasto jest po\u0142o\u017cone na wzg\u00f3rzu. Cytadela. Kolejna warownia Sas\u00f3w. Star\u00f3wka. Kolorowe domki. Wie\u017ca Zegarowa, Ko\u015bci\u00f3\u0142 Klasztorny, Schody Szkolne, Wie\u017ca Szewc\u00f3w, Wie\u017ca Powro\u017anik\u00f3w, Rze\u017anik\u00f3w, Ku\u015bnierzy. To wszystko zachwyca. M\u00f3wi\u0105, \u017ce to najpi\u0119kniejsze i najlepiej zachowane miasto w Siedmiogrodzie. <\/p>\n\n\n\n Sighi\u015foara nad Wielk\u0105 Tyrnaw\u0105. Z g\u00f3ry podziwia\u0142em panoram\u0119, rzek\u0119 i zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca. W jednym z dom\u00f3w wed\u0142ug tabliczki<\/a><\/strong> jaka na nim by\u0142a umieszczona, mieszka\u0142 przez cztery lata s\u0142ynny Vlad Palovnik, zwany Dracul\u0105<\/a>.<\/strong> Drac od smoka. <\/p>\n\n\n\n Po drodze kupi\u0142em gdzie\u015b w bistro spaghetti na wynos. Zaczyna\u0142o si\u0119 \u015bciemnia\u0107. Wr\u00f3ci\u0142em do pensjonatu. Ten bajecznie pod\u015bwietlony by\u0142, jakby chodzi\u0142y po nim kolorowe punkty jakie\u015b. Taka troch\u0119 bajka. Wsz\u0119dzie kolory, \u017cadnej szaro\u015bci. \u017bycie nabiera kolor\u00f3w. Nawet tu\u017c przed snem. A, mo\u017ce zw\u0142aszcza przed snem. Sypiam dobrze w podr\u00f3\u017cy. Rano zn\u00f3w spotykam Patrona. Wymiana uprzejmo\u015bci, pyta jak si\u0119 spa\u0142o. Z wielkim zaanga\u017cowaniem podprowadza mnie do wisz\u0105cej w holu mapy, kiedy m\u00f3wi\u0119 \u017ce jad\u0119 na Brasz\u00f3w, Bran i pokazuje tras\u0119. To jest patron, przewodnik, opiekun. Takich miejsc, dzi\u0119ki ludziom takim w\u0142a\u015bnie si\u0119 nie zapomina. M\u00f3wi\u0142 gdzie jest bezpiecznie, kt\u00f3r\u0119dy jecha\u0107. <\/p>\n\n\n\n Gdzie\u015b przed Rupe\u0105 widz\u0105c przydro\u017cn\u0105 restauracj\u0119 postanowi\u0142em zje\u015b\u0107 obiad. To znaczy to co przypadnie mi w udziale z w\u0142asnej angielszczyzny. Z roso\u0142em<\/a><\/strong> si\u0119 uda\u0142o, a na drugie danie by\u0142y warzywa na zimno<\/a><\/strong>. Ca\u0142y p\u00f3\u0142misek, tak\u017ce apetyt zosta\u0142 zaniepokojony. Mo\u017ce nie do ko\u0144ca o takie drugie danie mi chodzi\u0142o, ale generalnie uzna\u0142em, \u017ce tak mi przypad\u0142o. Wsiad\u0142em na rower i uda\u0142em si\u0119 w kierunku miasta <\/strong>Brasov. Patrz\u0119 po lewej stoi jakie\u015b zamczysko<\/a><\/strong>. Jad\u0119 pod t\u0119 g\u00f3r\u0119 nie ma\u0142\u0105. Zszed\u0142 chyba kwadrans. Jestem u g\u00f3ry<\/a><\/strong>. Chce kupi\u0107 bilet i okazuje si\u0119, \u017ce w przydro\u017cnej knajpie zostawi\u0142em paszport i jakie\u015b drobiazgi w worku. Z powrotem zatem na d\u00f3\u0142. W drodze rozwa\u017cam, czy tu wr\u00f3c\u0119, czy nie na zamek w Rupea. Umawiamy si\u0119 miejscowym diab\u0142em tak … Je\u015bli worek b\u0119dzie i nic nie zgin\u0119\u0142o, to wracam. Wpadam ma taras, tam gdzie siedzia\u0142em, worka nie ma. Ju\u017c przecie\u017c jad\u0105c tu z powrotem mia\u0142em wytypowanych sprawc\u00f3w. By\u0142 wyrok i pal. Pal to licho, ca\u0142y plan s\u0105du kapturowego wzi\u0105\u0142 w \u0142eb. Kiedy wszed\u0142em do WC wbieg\u0142a tam za mn\u0105 kelnerka z moim workiem. Naprawd\u0119 si\u0119 ucieszy\u0142em, podzi\u0119kowa\u0142em i od\u0142o\u017cy\u0142em wyimaginowane akta sprawy. Zn\u00f3w jazda na zamek. Pot kapie zewsz\u0105d, nawet z Authora. Jednak w \u015brodku jest pi\u0119knie na tyle, \u017ce i trzeci podjazd by\u0142by tego warty. Z g\u00f3ry patrz\u0119 na Rupea Gar\u0103 <\/p>\n\n\n\n co dos\u0142ownie mo\u017cna przet\u0142umaczy\u0107 jako \u0141amana Stacja Kolejowa, lub \u0141amany Poci\u0105g. Widz\u0119 st\u0105d kilka dr\u00f3g i wiem ju\u017c kt\u00f3ra najbardziej mi si\u0119 podoba i \u017ce t\u0105 pojad\u0119 dalej. Popo\u0142udniu <\/a>docieram pod Brasz\u00f3w<\/a><\/strong>. Stacja benzynowa. Podje\u017cd\u017cam. Pytam o dalsz\u0105 drog\u0119. Mam nawigacj\u0119, ale czasem lubi\u0119 pyta\u0107. Czasem te\u017c co\u015b tam nie dzia\u0142a z t\u0105 nawigacj\u0105 i zach\u0119ca mnie to do kontaktu z lud\u017ami. Pytam wi\u0119c jednego pracownika stacji, kt\u00f3ry pr\u00f3buje mi co\u015b tam pokaza\u0107 w swoim telefonie. Drugi pracownik w tym czasie \u017cywo zainteresowa\u0142 si\u0119 moim rowerem, kt\u00f3ry pozosta\u0142 na zewn\u0105trz. Ogl\u0105da i ogl\u0105da te naklejki i flag\u0119. Co to za barwy, sk\u0105d ten facet jedzie? Wyszed\u0142em na zewn\u0105trz. Co\u015b by\u0142o nie tak z telefonem pana, kt\u00f3ry chcia\u0142 wskaza\u0107 drog\u0119. Na koniec facet dodaje, \u017ce sam mieszka ulic\u0119 obok. Serce ro\u015bnie. <\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/STRAGAN-Z-OWOCAMI-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/PRZYDROZNY-SKLEPIK-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/PANI-Z-KOZAMI-1920x1440.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/ZATRZYMA\u0141-SI\u0118-CZAS-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/KROWY-NA-DRODZE-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/W\u0141ASCICIEL-OWIEC-1920x1440.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/BLOKOWISKO-I-WYPAS-KONI-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/CENTRUM-CLUJ-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/SOKI-I-MI\u00d3D-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/FACET-Z-AUTA-1920x1440.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/G\u00d3RY-S-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/APULDU-DE-SUS-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/SPOTKANIE-ROWERZYSTOW-1920x1440.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/SAROSU1-1084x1920.jpg\")
<\/figure><\/div>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/PIEKNIE-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/NAJ\u0141ADNIEJSZE-MISTO-SIEDMIOGRODU-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/MAPA-TRANSYLWANIA-1920x1084.jpg\"){kind=spacer}
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/RAPUA-GARA-1920x1084.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Zagadn\u0105\u0142em zainteresowanego moim rowerem.
– Polonia – m\u00f3wi\u0119.
– Din Polonia pe biciclet\u0103? – patrzy na mnie zdziwiony.
– A\u015fa – potwierdzam.
Pytam o t\u0119 drog\u0119 do mojego dzisiejszego noclegu. U\u015bmiecha si\u0119. Pokazuje mi, \u017ce mam tu czeka\u0107. Idzie na zaplecze. Wraca po chwili. W r\u0119ku trzyma kilka kartek formatu A4. Macha \u017cebym szed\u0142 za nim. Prowadzi do jednego z wolnych stolik\u00f3w. Siadamy. Szuka d\u0142ugopisu, nie ma, podaj\u0119 sw\u00f3j. Rozk\u0142ada kartki na stole i zaczyna rysowa\u0107<\/a><\/strong>. T\u0142umaczy przy tym patrz\u0105c mi w oczy, czeka a\u017c potwierdz\u0119, \u017ce zrozumia\u0142em. \u015awiat\u0142o to lampa, armata to wojsko, gara to poci\u0105g. W Poznaniu gara, to upa\u0142! Wszystko proste, klarowne, poparte konkretnym szkicem. Mam jecha\u0107 ca\u0142y czas prosto. Mijam po prawej koszary, po lewej poci\u0105g (stacja kolejowa), trzy krzy\u017c\u00f3wki z lampami, to znaczy z sygnalizacj\u0105 \u015bwietln\u0105. Trudno nie zrozumie\u0107. Wyt\u0142umaczy\u0142 jak dziecku. Rumunia to taka bajkowa kraina.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/RUMUNIA-BAJKOWA-KRAINA-1920x703.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
![Bobota<\/a><\/strong>. Stragan z](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/BOBOTA.jpg\"){kind=link}
![Moiad<\/a><\/strong> i](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/MOIAD.jpg\"){kind=link}
![ko\u015bci\u00f3\u0142<\/a><\/strong> po prawej stronie od mojej dzisiejszej miejsc\u00f3wki znajduje si\u0119 komisariat policji. Cho\u0107 bardziej wygl\u0105da to na ma\u0142e pomieszczenie, a przynajmniej takie wra\u017cenie sprawiaj\u0105 drzwi do tej jednostki. Wchodz\u0119 do pensjonatu. Opieram na tarasie rower na n\u00f3\u017cce.](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/KO\u015aCI\u00d3\u01411.jpg\"){kind=link}
![Podchodz\u0119 do baru<\/a><\/strong> w budynku i melduj\u0119 swoje przybycie. Wychodzi w\u0142a\u015bciciel, dogadujemy si\u0119 do\u015b\u0107 jasno w j\u0119zyku angielskim. Przynajmniej tak mi si\u0119 wydaje. Rower zostaje na dole, a ja](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/PODCHODZE-DO-BARU.jpg\"){kind=link}
![Luna de Sus<\/a><\/strong> tak po naszymu pompa. Rzec mo\u017cna by –](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/LUNA-DE-SUS.jpg\"){kind=link}
![Rimetei<\/a><\/strong>](\"http:\/\/pierniczymotorniczy.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/RIMETEA.jpg\"){kind=link}